Yenigün
Gazete Yenigün
Son Dakika
Gazete Yenigün
PAYLAŞ

Kırmasaydım diyebilmek

7 Mart 2020 Cumartesi 10:24 Güncelleme : 7 Mart 2020 Cumartesi 10:24

2004 yerel seçimlerin üzerinden henüz üç ay geçmişti, 1977 yılından 1980 asker darbesine kadar uzanan dört yıl boyunca Türkiye İşçi Partisi'nde birlikte siyaset yapmıştık Ahmet Piriştina ile ve o sabah kabus gibiydi. 2004 yerel seçimleri yapılmış Piriştina bir kez daha başkanlığa seçilmişti. Aylar gün gibi geçtiği için 15 Haziran sabahı olmuştu bile. Meslektaşım ve bir dönem Konak'ta belediye başkanlığı görevini başarıyla yürüten Erdal İzgi ile laflıyorduk telefonda.
Erdal İzgi birden bire, "Işık ben seni ararım!" dedi.
Aramayınca merak ettim. Erdal İzgi'yi aramaya hazırlanırken gazeteci kardeşim Nil Kuyumcu diğer hattan beni arıyordu.
-Abi duydun mu? Piriştina ölmüş diyorlar! Kamera şakası gibi ya!
On altı yıldır yatıyor toprağın altında.
Seneler ne kadar hızlı geçiyor değil mi?
15 Haziran 2004
O sabah erkenden uyandım. Babam bizi denize götürecek. Hava daha sabahtan çok sıcak.
Babam, "Çocuklar ben arkadaşımın oğlunun sünnetine gidip hemen geleceğim. Gelir gelmez gideriz" dedi.
Aşırı sıcak bir hava, sünnet, yemek ve biraz alkol.
Babam akşam geç saatlerde geldi. İzin alıp arkadaşlarımla fuara gittim henüz 13 yaşındaydım.
Eve döndüğümde kapının önü kalabalıktı.
30 Ağustos 1970
Babam elli yıldır toprağın altında yatıyor, kırk sekiz yaşından beri hem de.
Örsan Abi (Öymen) gazeteye (Milliyet) sabah erkenden geldi. Genç gazeteciler olarak çevresine kümelendik. Tatlı anılarını dinledik. Öğleden sonra Bodrum'a yolcu ettik.
Beş gün sonra Bülent Demirsoy ile birlikte Ege Üniversitesi’nin morguna gittik. Görevli çekmeceyi araladı. Bülent ile birlikte, "Örsan abi" dedik.
22 Temmuz 1987 kalp krizi.
49 yaşından beri toprağın altında yatıyor.
Genç ölümler, erken ölümler ve zamansız ölümler.
Deniz Orhon'a ne demeli.
1987 yılında doğumunu biliyorum. Figen ve İsmet ne kadar sevinmişti. Sonra İsmet tutturdu.
"Kız çocuğu istiyorum!" diye.
Sanki on yıl önce içine mi doğmuş ne.
Akşam yattılar öğlende oğlunu uyandırmaya gitti. Buz gibiydi ve 22 yaşındaydı henüz.
Bu sabah güne keyifli başladım. Bir şeyler yazmak istedim. 15 Haziran takıldı aklıma Ahmet Abi'yi anmak istedim.
Örsan abi geldi aklıma nedense.
30 Ağustos 1970, babam gideli çok olmuş.
Sonra genç ölümler...
Erken gidenler,
Aytaç, Celal, Emre, Füsun, Cüneyt, Vecdi, Nehir, Ünver ve diğer dostlar...
Onları ananlar da gittiğinde.
Kalanlar bizleri.
Yaşam sürüp gidecek milyar yaşındaki dünyada toz zerresi kadar kalıp gitmek.
"Ya! Keşke kırmasaydım" demeden...
Yaşayabilmek.

Yazarın Diğer Yazıları
YAZARIN TÜM YAZILARINI GÖRMEK İÇİN TIKLAYIN
Gazete Yenigün