;
Gazete Yenigün
Son Dakika
Gazete Yenigün
PAYLAŞ

Cengiz Ergün ve ekibi…

13 Ocak 2020 Pazartesi 10:22 Güncelleme : 13 Ocak 2020 Pazartesi 10:22

Son yazımda 15-20 yıldır görüşmesek de her yaptığını çok yakından izlediğim bir kişiyi, eski(meyen!) bir dostu, Manisa Büyükşehir Belediye Başkanı Cengiz Ergün’ü anlatmıştım…

 

Her zamanki objektiflik tutkumu ön planda tutarak, kendi görüşlerimden çok onu Türkiye’nin en seçkin, en başarılı belediye başkanları arasında gösteren kamuoyu araştırmalarından (üstelik SONAR gibi alanındaki en iyi kurumların yaptığı çalışmalardan) ve çeşitli kurumların kendisine verdiği ödüllerden söz etmiş , bunlara vurgu yapmıştım.

 

Kendi görüşüm olarak da çok önemli bir şeyin altını çizmiş ve herkese “lider” denmesine karşı olduğumu belirterek, “lider sadece yol gösteren kişi değildir; yol gösterdiği insanların hayatlarını değiştiren, onların yaşamlarına katkı yapan insanlardır” diye yazmıştım...

 

Bakın şimdi size ne anlatacağım:

Serbest Mali Müşavir Hüseyin Kirez, 3 Ocak Cuma günü, eşi ve 2 çocuğuyla birlikte 2 günlük bir “kar tatili” için Manisa’nın pırlanta pahasındaki değerlerinden biri olan Spil Dağı'ndaki Orman Köşkleri’ne çıktı.

Pazartesi sabahı geri döneceklerdi…

Pazar gecesi korkunçtu, rüzgar fırtınaya dönüştü, kar şiddetini “hiddet” derecesinde artırdı…

O kadar ki, sabah kaldıkları evin kapısını bile zor açabildiler.

Dönmeleri gerekiyordu ama “kar yolları kesmişti” ve maalesef araçlarında kar lastiği ve zincir yoktu!

Aracı büyük güçlükle bulunduğu yerden çıkarıp yola koyuldular; kendilerini “hayatın kıyısı”na kadar götüreceğini bilmedikleri yola!

Diğer taraf tamamen kapalı olduğundan kendilerine İzmir Karayolları ekibi yardımcı olacaktı. Zar zor 2 kilometre kadar yol alabilen araç, (doğal olarak) bir anda kaymaya başladı ve bir uçurumun kenarında durdu! Herhalde ailenin kendilerini sorunsuz izlediğini zanneden İzmir ekibi ise çoktan gözden kaybolmuştu.

Ana, baba ve 2 çocuk, kar kalınlığının 1 metreyi bulduğu At Alanı’nda mahsur kalmışlardı.

* * *

Şimdi, bu 4 kişinin “yaşama tutunma savaşı”nı özetliyorum…

Hüseyin Kirez önce Jandarmayı aradı, jandarma yukarıya çıkışın olmadığını, onlara muhtarın yardımcı olabileceğini söyledi. Az sonra kendilerine telefonla ulaşan Kemalpaşa'ya bağlı Beşpınar Mahallesi muhtarı, onlara bir traktör yollayabileceğini, ancak bunun 400 lira bedelinin olduğunu söyledi. Kirez, “Ben 1000 lira vereyim, yeter ki bizi buradan kurtarın' diye yalvardı, saatlerce beklediler ama gelen giden olmadı. Aile, o sırada oradan tesadüfen geçen bir cip ile tekrar Spil Orman Köşkleri’ne döndü… Oradaki görevliler onlara yeni bir ev açtılar ama kabus bitmek bilmiyordu; rüzgardan dolayı elektrik direkleri yıkıldığından elektrikler kesilmişti, telefonlarının şarjları da bitmişti. Artık “dünya ile bağlantı” kalmamıştı!

 

Bakın bu “hikaye” nasıl bitti:

Bir türlü Kirez’e ulaşamayan arkadaşları da durumu jandarmaya bildirdi, Manisa Büyükşehir Belediyesi Fen İşleri Daire Başkanlığı durumdan haberdar edilir edilmez harekete geçti, iş makinelerinin seferber edilmesiyle açılan yoldan ilerleyen ekipler, Kirez ailesini salıyı çarşambaya bağlayan gece yarısı bulundukları yerden alarak evlerine kadar götürdü…

 

Rüyası kabusa dönüşen ve yuvasına “hayatın kıyısı”nı görüp dönen Hüseyin Kirez, kendilerini “hayata döndüren” Manisa Büyükşehir Belediyesi ekiplerinin kurtarma çabalarını anlatırken “Başkanımız Cengiz Ergün’e ve ekiplerine bizi kurtardıkları için teşekkür ediyorum, iyi ki varsınız… Allah razı olsun” diyor.

 

Vatandaş kime ve kimin ekibine dua ediyor?

Kime “Allah razı olsun” diyor?

İşte lider (ve ekibi), yönettiği insanların hayatına böyle “dokunur” (… bazen onların hayatlarını da kurtararak!).

 

Yazarın Diğer Yazıları
YAZARIN TÜM YAZILARINI GÖRMEK İÇİN TIKLAYIN
Gazete Yenigün